Aktualności

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE

W dniach od 8 marca do 10 marca zapraszamy na rekolekcje Wielkopostne, które w tym roku poprowadzi o. Antoni Rachmajda (karmelita).
Program rekolekcji: niedziela (8.03) nauka rekolekcyjna na każdej Mszy Św.; poniedziałek (9.03) - 9.30 Msza Św. z nauka rekolekcyjną, 19.00 Msza Św., a po niej nauka rekolekcyjna; we wtorek (10.03) program taki sam jak w poniedziałek.


WEEKENDOWY KURS NARZECZONYCH - LUTY 2015

Uprzejmie informujemy, że są już dostępne zapisy na kolejny kurs przedmałżeński dla narzeczonych. Jak to bywało poprzednio zapisy prowadzimy w formie formularza inernetowego. Jeśli chcielibyście uczetsniczyć w proponowanym kursie, prosimy zapiszcie się bezpośrednio na stronie internetowej poprzez dostępny formularz. Plan kursu: sobota 10.00 - 17.00, niedziela 14.15 - 16.00. Recepcja bęzie czynna od godz. 9.30 - 10.00. Zajęcia odbywają się w sali na dole (wejście od Dorset Street) Termin kursu: 21/22 lutego 2015. [więcej]


KORPUSY POKOJU ZAPRASZAJĄ NA BEZPŁATNE LEKCJE J. ANGIELSKIEGO DLA POCZĄTKUJĄCYCH

Zajęcia odbywają się w każdą środę o godzinie 17:30 w salce przy kościele Dominikanów. Wciąż można dołączyć do grupy. Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych.




Czytania na każdy dzień (mateusz.pl)

Czytania na każdy dzień

www.mateusz.pl/czytania

20 LUTEGO 2016

Sobota

 

Dzisiejsze czytania: Iz 58,9b-14; Ps 86,1-6; Ez 33,11; Łk 5,27-32

RozwaĹźania: Oremus · O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

 

(Iz 58,9b-14)
To mówi Pan Bóg: Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród i jak źródło wody, co się nie wyczerpie. Twoi ludzie zabudują prastare zwaliska, wzniesiesz budowle z odwiecznych fundamentów. I będą cię nazywać naprawcą wyłomów, odnowicielem rumowisk - na zamieszkanie. Jeśli powściągniesz twe nogi od przekraczania szabatu, żeby w dzień mój święty spraw swych nie załatwiać, jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana - czcigodnym, jeśli go uszanujesz przez unikanie podróży, tak by nie przeprowadzać swej woli ani n wtedy znajdziesz twą rozkosz w Panu. Ja cię powiodę w triumfie przez wyżyny kraju, karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca. Albowiem usta Pańskie to wyrzekły.

(Ps 86,1-6)
REFREN: Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy

Nakłoń swe ucho i wysłuchaj mnie, Panie,
bo biedny jestem i ubogi.
StrzeĹź mojej duszy, bo jestem poboĹźny,
zbaw sługę Twego, który Tobie ufa, Ty jesteś moim Bogiem.

Panie, zmiłuj się nade mną,
bo nieustannie wołam do Ciebie.
Rozraduj życie swego sługi,
bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Tyś bowiem, Panie, dobry i łaskawy,
pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją
i zważ na głos mojej prośby.

(Ez 33,11)
Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika, lecz aby się nawrócił i miał życie.

(Łk 5,27-32)
Jezus zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego w komorze celnej. Rzekł do niego: Pójdź za Mną. On zostawił wszystko, wstał i chodził za Nim. Potem Lewi wyprawił dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a była spora liczba celników oraz innych, którzy zasiadali z nimi do stołu. Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie i mówili do Jego uczniów: Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami? Lecz Jezus im odpowiedział: Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem wezwać do nawrócenia sprawiedliwych, lecz grzeszników.

 

 

Jednym ze skutkĂłw grzechu pierworodnego jest skłonność do usprawiedliwiania siebie i potępiania innych. A Chrystus mĂłwi: „Przyszedłem do grzesznikĂłw” (por. Łk 5,32). My jednak często nie zauwaĹźamy Go, gdy przechodzi obok i chce się u nas zatrzymać. Usychamy z samotności i zgorzknienia, mając do Niego pretensje, Ĺźe nie docenił naszych wysiłkĂłw, nie przyznał nam racji. „Jezu, spraw, byśmy w ciasnej komorze swego wnętrza, tak jak św. Mateusz, usłyszeli Twoje wyzwalające słowa: «PĂłjdĹş za Mną», i im zaufali!”

O. Przemysław Ciesielski OP & Łukasz Kubiak OP, „Oremus” Wielki Post i Triduum Paschalne 2004, s. 15

 

WEZWANIE DO POKUTY

„Ty, Panie, jesteś dobry i pełen przebaczenia, pełen łaskawości dla wszystkich, ktĂłrzy Cię wzywają” (Ps 86, 5)

Wezwanie do pokuty wydało w duszy Mateusza wielki owoc: całkowite nawrĂłcenie, ktĂłre przemieniło go z celnika w apostoła. Kościół, jak Jezus, nigdy, lecz szczegĂłlnie podczas Wielkiego Postu, nie przestaje wzywać ludzi do pokuty (KL 9, 109). OdpowiedĹş kaĹźdego człowieka powinna być podobna do odpowiedzi Lewiego: nie wahać się widząc konieczność zmiany mentalności i postępowania; nie obawiać się wyrzeczenia rzeczy, przyzwyczajeń, osĂłb drogich, wyrzeczenia się korzyści, jeśli są przeszkodą do nawrĂłcenia lub teĹź utrudniają pełną odpowiedĹş na wezwanie BoĹźe. „Do nowego Ĺźycia — mĂłwi SobĂłr — moĹźemy dojść tylko wtedy, kiedy zadamy śmierć sprawom starym” (DM 8).

Pokuta w prawdziwym tego słowa znaczeniu wymaga zawsze odmiany Ĺźycia: odmienić grzech na cnotę, przeciętność na gorliwość, gorliwość na świętość. Ta wewnętrzna odmiana nie moĹźe się dokonać bez pomocy BoĹźej. Lecz Pan nie jest skąpy i jeśli wzywa człowieka do pokuty, daje mu łaskę potrzebną do nawrĂłcenia.

Dla chrześcijanina iść za wezwaniem do pokuty, otworzyć się na łaskę nawrĂłcenia, to znaczy Ĺźyć własnym chrztem, sakramentem, przez ktĂłry „ludzie są wszczepieni w paschalne misterium Chrystusa: z Nim współumarli, współpogrzebani i współzmartwychwstali” (KL 6). Właśnie dlatego podczas Wielkiego Postu liturgia rozwaĹźa często tematy odnoszące się do chrztu. Śmierć i zmartwychwstanie w Chrystusie dokonane przez chrzest nie są martwym faktem, ktĂłry spełnił się raz na zawsze, lecz zdarzeniem dynamicznym, Ĺźyciowym, mającym kaĹźdego dnia zanurzać chrześcijanina w Ĺ›mierci i zmartwychwstaniu Pana. „Umarliście bowiem”, mĂłwi św. Paweł (Kol 3, 5): śmiercią jest głębokie wyrzeczenie się samolubstwa, pychy, chciwości, zmysłowości; jednym słowem, śmiercią sobie samemu, by Ĺźyć w pełni nowym Ĺźyciem, jako stworzenie doskonale zmartwychwstałe w Tym, ktĂłry umarł i zmartwychwstał dla zbawienia wszystkich. Takie jest prawdziwe znaczenie pokuty, nawrĂłcenia, a zatem i wyrzeczenia, ktĂłrego one wymagają. Chrześcijanin nie umartwia się i nie wyrzeka się siebie dla samej przyjemności wyrzeczenia się i umierania, lecz dla radości Ĺźycia w Chrystusie, dla osiągnięcia pełnej doskonałości przez uczestnictwo w zmartwychwstaniu swojego Pana.

  • Nakłoń, o Panie, swe ucho, „wysłuchaj mnie, bo jestem nędzny i ubogi. StrzeĹź duszy mojej, bo jestem poboĹźny, zbaw sługi; Twego, ktĂłry ufa Tobie.
    Panie, zmiłuj się nade mną, bo nieustannie wołam do Ciebie. Rozraduj duszę swego sługi, bo ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę. Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i skory do przebaczenia, pełen łaskawości dla wszystkich, ktĂłrzy. Cię wzywają. Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją i zwaĹź na głos mojej prośby (Psalm 86, 1-6).
  • O Panie duszy mojej, jedyne Dobro moje! Czemu nie chcesz, by dusza, skoro postanawia miłować Cię i jest gotowa oderwać się od wszystkiego aby Ci słuĹźyć, nie od razu zdoła się wznieść do doskonałej miłości i posiadaniem jej się cieszyć? Ĺšle powiedziałam; raczej powinnam powiedzieć i Ĺźalić się: dlaczego my sami nic chcemy? Tak, wina jest nasza, Ĺźe nie dochodzimy zaraz do tak wysokiej godności!... Gdybyśmy posiedli doskonale Twoją miłość, osiągnęlibyśmy razem wszystkie dobra. Lecz my, o Panie, tak jesteśmy chciwi i leniwi w oddaniu się Tobie, Ĺźe wahamy się stale i nie przygotowujemy naleĹźycie, by ją otrzymać... jeśli ten skarb nie zostaje nam dany od razu, to dlatego, Ĺźe rĂłwnieĹź my, o Panie, nie oddajemy Ci się całkowicie...
    O BoĹźe mĂłj, okaĹź mi wielkie miłosierdzie i pomóş mi, bym zdobyła się na to; uczyń mnie mężną, abym dążyła do tego dobra ze wszystkich moich sił. Jeśli zdobędę się na to, wĂłwczas Ty, ktĂłry nie odmawiasz nikomu swojej pomocy, będziesz mi dodawał odwagi, aĹź w końcu dojdę do zwycięstwa... Jestem przekonana, Ĺźe jeśli przy łasce BoĹźej usiłuję piąć się na szczyt doskonałości, wejdę do nieba juĹź nie sama jedna, lecz pociągając za sobą wielu, jak dobry wĂłdz, ktĂłremu przydałeś mężne wojsko... Lecz aby się nie cofnąć, potrzebuję niemałej odwagi i wielkiej Twojej łaski (św. Teresa od Jezusa: Ĺťycie 11, 1-4).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. I, str. 241

 

 

» Przypominamy o moĹźliwości bezpłatnej elektronicznej prenumeraty „Czytań na kaĹźdy dzień” – szczegóły na stronie Prenumerata.

» PowrĂłt na stronę główną „Czytań”

 

 

© 1996–2016 www.mateusz.pl

 

(function(i,s,o,g,r,a,m){i['GoogleAnalyticsObject']=r;i[r]=i[r]||function(){ (i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o), m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m) })(window,document,'script','//www.google-analytics.com/analytics.js','ga'); ga('create', 'UA-332283-1', 'auto'); ga('send', 'pageview');