Aktualności

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE

W dniach od 8 marca do 10 marca zapraszamy na rekolekcje Wielkopostne, które w tym roku poprowadzi o. Antoni Rachmajda (karmelita).
Program rekolekcji: niedziela (8.03) nauka rekolekcyjna na każdej Mszy Św.; poniedziałek (9.03) - 9.30 Msza Św. z nauka rekolekcyjną, 19.00 Msza Św., a po niej nauka rekolekcyjna; we wtorek (10.03) program taki sam jak w poniedziałek.


WEEKENDOWY KURS NARZECZONYCH - LUTY 2015

Uprzejmie informujemy, że są już dostępne zapisy na kolejny kurs przedmałżeński dla narzeczonych. Jak to bywało poprzednio zapisy prowadzimy w formie formularza inernetowego. Jeśli chcielibyście uczetsniczyć w proponowanym kursie, prosimy zapiszcie się bezpośrednio na stronie internetowej poprzez dostępny formularz. Plan kursu: sobota 10.00 - 17.00, niedziela 14.15 - 16.00. Recepcja bęzie czynna od godz. 9.30 - 10.00. Zajęcia odbywają się w sali na dole (wejście od Dorset Street) Termin kursu: 21/22 lutego 2015. [więcej]


KORPUSY POKOJU ZAPRASZAJĄ NA BEZPŁATNE LEKCJE J. ANGIELSKIEGO DLA POCZĄTKUJĄCYCH

Zajęcia odbywają się w każdą środę o godzinie 17:30 w salce przy kościele Dominikanów. Wciąż można dołączyć do grupy. Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych.




Czytania na każdy dzień (mateusz.pl)

Czytania na każdy dzień

www.mateusz.pl/czytania

7 LIPCA 2015

Wtorek

 

Dzisiejsze czytania: Rdz 32,23-33; Ps 17,1-3.6-8.15; Mt 4,23; Mt 9,32-37

RozwaĹźania: Oremus · O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

 

(Rdz 32,23-33)
Jakub wstał w nocy i zabrawszy obie swe żony, dwie ich niewolnice i jedenaścioro dzieci, przeprawił się przez bród potoku Jabbok. A gdy ich przeprawił przez ten potok, przeniósł również [na drugi brzeg] to, co posiadał. Gdy zaś wrócił i został sam jeden, ktoś zmagał się z nim aż do wschodu jutrzenki, a widząc, że nie może go pokonać, dotknął jego stawu biodrowego i wywichnął Jakubowi ten staw podczas zmagania się z nim. A wreszcie rzekł: Puść mnie, bo już wschodzi zorza! Jakub odpowiedział: Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz! Wtedy [tamten] go zapytał: Jakie masz imię? On zaś rzekł: Jakub. Powiedział: Odtąd nie będziesz się zwał Jakub, lecz Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi, i zwyciężyłeś. Potem Jakub rzekł: Powiedz mi, proszę, jakie jest Twe imię? Ale on odpowiedział: Czemu pytasz mnie o imię? - i pobłogosławił go na owym miejscu. Jakub dał temu miejscu nazwę Penuel, mówiąc: Mimo że widziałem Boga twarzą w twarz, jednak ocaliłem me życie. Słońce już wschodziło, gdy Jakub przechodził przez Penuel, utykając na nogę. Dlatego Izraelici nie jadają po dzień dzisiejszy ścięgna, które jest w stawie biodrowym, gdyż Jakub został porażony w staw biodrowy, w to właśnie ścięgno.

(Ps 17,1-3.6-8.15)
REFREN: Gdy zmartwychwstanę, będę widział Boga

Rozważ, Panie, moją słuszną sprawę,
usłysz moje wołanie,
wysłuchaj modlitwy
moich warg nieobłudnych.

Niech wyrok o mnie wyjdzie od Ciebie,
Twoje oczy widzą to, co sprawiedliwe.
Choćbyś badał moje serce i przyszedł do mnie nocą,
i doświadczał ogniem,
nieprawości we mnie nie znajdziesz.

Wołam do Ciebie, bo Ty mnie, Boże, wysłuchasz;
nakłoń ku mnie Twe ucho, usłysz moje słowo.
Okaż przedziwne miłosierdzie Twoje,
Zbawco tych, co się chronią przed wrogiem
pod Twoją prawicę.

StrzeĹź mnie jak Ĺşrenicy oka,
ukryj mnie w cieniu Twych skrzydeł.
A ja w sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze,
ze snu powstając nasycę się Twym widokiem.

(Mt 4,23)
Jezus głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

(Mt 9,32-37)
Przyprowadzono do Jezusa niemowę opętanego. Po wyrzuceniu złego ducha niemy odzyskał mowę, a tłumy pełne podziwu wołały: Jeszcze się nigdy nic podobnego nie pojawiło w Izraelu! Lecz faryzeusze mówili: Wyrzuca złe duchy mocą ich przywódcy . Tak Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.

 

 

Ĺťycie duchowe stawia przed nami wyzwania. Modlitwa bywa związana z wewnętrznym zmaganiem, a nawet walką. Bywa, Ĺźe ogarniają nas wątpliwości albo czujemy się osamotnieni i upadamy na duchu wobec trudności Ĺźycia. Potrzebujemy Jezusa – Dobrego Pasterza i tych, ktĂłrzy na tej ziemi są Jego współpracownikami. Prośmy dziś o dobrych kapłanĂłw i kierownikĂłw duchowych, ktĂłrzy będą nas wspierać w walce o wierność Bogu.

Katarzyna Zielińska, „Oremus” lipiec 2015, s. 32-33

 

BÓG SIĘ NIE ZMIENIA

Panie, „TwĂłj tron niewzruszony od wieczności, Ty jesteś od wiekĂłw” (Ps 93, 2)

Wszystko to, co zostało stworzone, podlega zmianie, zróşnicowaniu, postępowi, cofaniu się, a na koniec śmierci. Tylko BĂłg, Ĺźycie nie stworzone, trwa na wieki bez Ĺźadnej zmienności. Ziemia i niebo „przeminą — śpiewa Psalmista — Ty zaś pozostaniesz... Ty jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca” (Ps 102, 27-28). A Ĺ›w. Augustyn wyjaśnia: „Lata Twoje to jeden dzień, o Panie; a dzień TwĂłj nie jest co dzień, lecz dziś, bo dzisiejszy dzień nie ustępuje przed jutrzejszym. Nie nastąpił bowiem po wczorajszym” (Wyznania XI, 13, 16). W Bogu nie ma Ĺźadnego następstwa czasu, lecz wieczne teraz.

W Bogu „nie ma przemiany ani cienia zmienności” (Jk 1, 17). BĂłg się nie zmienia i nie moĹźe się zmieniać, gdyĹź jest nieskończony i wieczny. Jako nieskończony, posiada byt i wszelką doskonałość bez Ĺźadnego ograniczenia; nie ma w Nim granic — początku ani końca. Dusza ludzka jest nieśmiertelna, nie umiera bowiem razem z ciałem, lecz nie jest wieczna, gdyĹź miała początek. Nie tak jest w Bogu: On był zawsze i zawsze będzie. Wszelka doskonałość, jaką posiada człowiek, moĹźe się rozwijać, postępować; nie tak jest w Bogu: On posiada wszelką doskonałość w najwyĹźszym stopniu, nieskończonym, do ktĂłrego nic dodać nie moĹźna.

Człowiek, właśnie dlatego Ĺźe ograniczony, jest niezwykle niestały i zmienny: zmieniają się jego opinie, upodobania, pragnienia, zmienia się wola. W Bogu nie ma nic z tego: „Ja Pan, nie odmieniam się” (Ml 3, 6). Nie zmienia się Jego myśl, poniewaĹź Jego nieskończona mądrość jest niezmienna, ogarnia bowiem rĂłwnocześnie całą prawdę i tylko prawdę; nie zmienia się Jego wola, poniewaĹź jest nieskończoną wolą dobra, chce zawsze i niezłomnie dobra najwyĹźszego, bezwzględnego, nieskończonego.

Jak bardzo potrzebuje człowiek związania swojej tak bardzo niestałej i zmiennej woli z niezmienną wolą Boga! Im więcej stara się chcieć tylko tego, czego BĂłg chce, kochać tylko to, co kocha BĂłg, tym bardziej jego wola uwalnia się od zmienności i utwierdza w dobrym.

  • Twoje lata, Panie, trwają poprzez wszystkie pokolenia. Ty niegdyś załoĹźyłeś ziemię i niebo jest dziełem rąk Twoich. Przeminą one, Ty zaś pozostaniesz i całe one jak szata się zestarzeją: Ty zmieniasz je jak odzienie i ulegają zmianie. Ty zaś jesteś zawsze ten sam i lata Twoje nie mają końca (Psalm 102, 25-28).
  • Panie, Ty jesteś ten sam i lata Twoje nie ustaną nigdy. Lata Twoje nie idą ani nie przychodzą, nasze zaś idą i przychodzą, aby przeszły wszystkie. Lata Twoje stoją wszystkie rĂłwnocześnie, poniewaĹź stoją, przybywające nie usuwają idących, poniewaĹź nie przechodzą; nasze zaś lata wypełnią się wszystkie, gdy wszystkie przestaną istnieć. Lata Twoje to jeden dzień, a dzień TwĂłj nie jest co dzień, lecz dziś, bo dzisiejszy dzień nie ustępuje przed jutrzejszym. Nie nastąpił bowiem po wczorajszym. Dzisiejszy dzień TwĂłj to wieczność.
       Lata moje płyną wśrĂłd jęku, a Ty, Pociecho moja, Panie, Ojcze mĂłj, jesteś wieczny. Ja zaś stałem się łupem czasĂłw, ktĂłrych porządek jest mi nie znany, a niespokojne przemiany targają moimi myślami, samym wnętrzem mej duszy, dopĂłki oczyszczony i wybielony ogniem miłości Twojej nie wpłynę do Ciebie.
       Panie, BoĹźe mĂłj, jakieĹź jest owo łono niezbadanych tajemnic Twoich i jak daleko stamtąd odrzuciły mnie następstwa grzechĂłw moich? Ulecz oczy moje, a ja będę się radował światłem Twoim... jesteś niezmienny i wieczny... jak znałeś na początku niebo i ziemię) a ta znajomość nie podlegała zmianom, tak samo stworzyłeś na początku niebo i ziemię nie dzieląc swego działania. Kto rozumie, niech Ci wyznaje, a kto nie rozumie, niech Ci teĹź wyznaje. O, jak wzniosły jesteś, a przybytek TwĂłj — to pokorni sercem! Ty bowiem podnosisz powalonych i nie upadają, poniewaĹź Ty jesteś ich podwyĹźszeniem (św. Augustyn: Wyznania XI, 13, 16; 29, 39; 31, 41).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. II, str. 370

 

 

» Przypominamy o moĹźliwości bezpłatnej elektronicznej prenumeraty „Czytań na kaĹźdy dzień” – szczegóły na stronie Prenumerata.

» PowrĂłt na stronę główną „Czytań”

 

 

© 1996–2015 www.mateusz.pl

 

(function(i,s,o,g,r,a,m){i['GoogleAnalyticsObject']=r;i[r]=i[r]||function(){ (i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o), m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m) })(window,document,'script','//www.google-analytics.com/analytics.js','ga'); ga('create', 'UA-332283-1', 'auto'); ga('send', 'pageview');