Aktualności

REKOLEKCJE WIELKOPOSTNE

W dniach od 8 marca do 10 marca zapraszamy na rekolekcje Wielkopostne, które w tym roku poprowadzi o. Antoni Rachmajda (karmelita).
Program rekolekcji: niedziela (8.03) nauka rekolekcyjna na każdej Mszy Św.; poniedziałek (9.03) - 9.30 Msza Św. z nauka rekolekcyjną, 19.00 Msza Św., a po niej nauka rekolekcyjna; we wtorek (10.03) program taki sam jak w poniedziałek.


WEEKENDOWY KURS NARZECZONYCH - LUTY 2015

Uprzejmie informujemy, że są już dostępne zapisy na kolejny kurs przedmałżeński dla narzeczonych. Jak to bywało poprzednio zapisy prowadzimy w formie formularza inernetowego. Jeśli chcielibyście uczetsniczyć w proponowanym kursie, prosimy zapiszcie się bezpośrednio na stronie internetowej poprzez dostępny formularz. Plan kursu: sobota 10.00 - 17.00, niedziela 14.15 - 16.00. Recepcja bęzie czynna od godz. 9.30 - 10.00. Zajęcia odbywają się w sali na dole (wejście od Dorset Street) Termin kursu: 21/22 lutego 2015. [więcej]


KORPUSY POKOJU ZAPRASZAJĄ NA BEZPŁATNE LEKCJE J. ANGIELSKIEGO DLA POCZĄTKUJĄCYCH

Zajęcia odbywają się w każdą środę o godzinie 17:30 w salce przy kościele Dominikanów. Wciąż można dołączyć do grupy. Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych.




Czytania na każdy dzień (mateusz.pl)

Czytania na każdy dzień

www.mateusz.pl/czytania

28 SIERPNIA 2015

Piątek

Wspomnienie św. Augustyna, biskupa i doktora Kościoła

 

Dzisiejsze czytania: 1 Tes 4,1-8; Ps 97,1.2b.5-6.10-12; Łk 21,36; Mt 25,1-13

RozwaĹźania: Oremus · O. Gabriel od św. Marii Magdaleny OCD

 

(1 Tes 4,1-8)
Bracia, prosimy i zaklinamy was w Panu Jezusie: według tego, coście od nas przejęli w sprawie sposobu postępowania i podobania się Bogu - jak już postępujecie - stawajcie się coraz doskonalszymi! Wiecie przecież, jakie nakazy daliśmy wam przez Pana Jezusa. Albowiem wolą Bożą jest wasze uświęcenie: powstrzymywanie się od rozpusty, aby każdy umiał utrzymywać ciało własne w świętości i we czci, a nie w pożądliwej namiętności, jak to czynią nie znający Boga poganie. Niech nikt w tej sprawie nie wykracza i nie oszukuje brata swego, albowiem, jak wam to przedtem powiedzieliśmy, zapewniając uroczyście: Bóg jest mścicielem tego wszystkiego. Nie powołał nas Bóg do nieczystości, ale do świętości. A więc kto [to] odrzuca, nie człowieka odrzuca, lecz Boga, który przecież daje wam swego Ducha Świętego.

(Ps 97,1.2b.5-6.10-12)
Refren: Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy.
Prawo i sprawiedliwość
podstawą Jego tronu.

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Pan tych miłuje,
którzy zła nienawidzą,
On strzeże życia swoich świętych,
wyrywa ich z rąk grzeszników.

Światło wschodzi dla sprawiedliwego
i radość dla ludzi prawego serca.
Radujcie się w Panu, sprawiedliwi,
i sławcie Jego święte imię.

(Łk 21,36)
Czuwajcie i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli stanąć przed Synem Człowieczym.

(Mt 25,1-13)
Jezus powiedział swoim uczniom tę przypowieść: Podobne jest królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie: Pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie! Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną. Odpowiedziały roztropne: Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie! Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: Panie, panie, otwórz nam! Lecz on odpowiedział: Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

 

 

Święty Augustyn urodził w 354 roku w Tagaście, a zmarł 28 sierpnia 430 roku w Hipponie. Wszechstronnie utalentowany, a jednocześnie zagubiony w bolesnym poszukiwaniu sensu Ĺźycia, uwikłał się w heretyckie poglądy i nieuporządkowany sposĂłb Ĺźycia. Dyskretnie modląca się matka wyprosiła dla niego nawrĂłcenie, w ktĂłrym szczegĂłlną rolę odegrał biskup Mediolanu, św. AmbroĹźy. To z jego rąk w 387 roku Augustyn przyjmuje chrzest. Później zostaje kapłanem, a wreszcie biskupem Hippony – stając się wzorowym pasterzem, wybitnym myślicielem i jednym z największych teologĂłw. Został zaliczony w poczet pierwszych czterech wielkich doktorĂłw Kościoła łacińskiego, obok wspomnianego juĹź św. AmbroĹźego oraz św. Grzegorza i Ĺ›w. Hieronima.

O. Michał Mrozek OP, „Oremus” sierpień 2009, s. 126-127

 

PROŚCIE, A BĘDZIE WAM DANE

„Panie, naucz nas się modlić” (Łk 11,1)

„Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; kołaczcie, a otworzą wam” (Mt 7, 7). Jezus uczył nie tylko uwielbiać i dziękować Ojcu niebieskiemu, lecz takĹźe zwracać się do Niego z ufnością synowską w kaĹźdej potrzebie. Modlitwa błagalna o wiele więcej niĹź prośba interesowna jest praktycznym uznaniem całkowitej zaleĹźności stworzenia od Boga. Jej ośrodkiem, bardziej niĹź potrzeba człowieka, jest ojcowska Opatrzność Boga, jedyne ĹşrĂłdło Ĺźycia i tego wszystkiego, co słuĹźy dla naszego utrzymania, bądĹş to na poziomie przyrodzonym, bądĹş teĹź nadprzyrodzonym. Przedstawiać Bogu własne potrzeby znaczy tyle, co uznawać, Ĺźe wszystko pochodzi od Niego i Ĺ›wiadczyć o swojej wierze w Jego dobroć ojcowską. Nawet między ludĹşmi syn nie waha się prosić ojca o to, czego potrzebuje, właśnie dlatego, Ĺźe wie, iĹź moĹźe liczyć na niego. „Gdy ktĂłrego z was syn prosi o chleb, czy jest taki, ktĂłry poda mu kamień? albo gdy prosi o rybę, czy poda mu węża? Jeśli więc wy, choć Ĺşli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileĹź bardziej Ojciec wasz, ktĂłry jest w niebie, da to, co dobre, tym, ktĂłrzy Go proszą” (tamĹźe 9-11). Jezus podaje przykłady praktyczne właśnie w tym celu, aby zachęcić ludzi do zwracania się z ufnością do Ojca niebieskiego. Nie ma wątpliwości: On wysłucha i zaopatrzy o wiele lepiej, niĹź mĂłgłby to uczynić najlepszy z ojcĂłw ziemskich. Ta ufność oddaje cześć Bogu podobnie jak adoracja i dziękczynienie, zarazem oddając w szczegĂłlny sposĂłb cześć Jego opatrzności i ojcostwu.

Jezus wiele razy nalegając na tę ufność — choćby wspomnieć przypowieść o natrętnym przyjacielu (Łk 11, 5-8) czy o sędzi i wdowie (Łk 18, 1-7) — polecał jednak „nie być gadatliwymi jak poganie. Oni myślą, Ĺźe przez wzgląd na swe wielomĂłwstwo będą wysłuchani”, natomiast „Ojciec wasz wie, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mt 6, 7-8). WaĹźna jest nie wielość słów, lecz wewnętrzna gorliwość w modlitwie, gorąca ufność złoĹźona w Bogu, jaką moĹźna wyrazić nawet prostym wołaniem serca.

  • O Panie mĂłj, jak ośmieli się jeszcze prosić Ciebie o Ĺ‚aski ten, kto tak jak ja Ĺşle Tobie słuĹźył i tak niedbale strzegł Twoich darĂłw? Na jaką wiarę moĹźe jeszcze zasługiwać, kto tyle razy Ciebie zdradził? Cóş więc pocznę, o Boski Pocieszycielu strapionych i lekarzu kaĹźdego, kto u Ciebie szuka lekarstwa? Czy moĹźe lepiej będzie, Ĺźe zamilczę o moich potrzebach, czekając, aĹź Ty im sam zaradzisz? Z pewnością nie, Panie, poniewaĹź Ty, o moja rozkoszy, wiedząc, jaka będzie mnogość tych naszych potrzeb i jaką to będzie ulgą dla nas, gdy się z nich wynurzymy przed Tobą, zachęcasz nas, byśmy Cię prosili, obiecując, Ĺźe nas wysłuchasz (św. Teresa od Jezusa: Walania duszy do Boga 5, 1).
  • O Panie, wszystko, o co Cię proszę, bylebym tylko prosił Cię z wiarą i ufnością, Ĺźe otrzymam, Ty mi dasz, pod warunkiem jednak, Ĺźe to, o co Cię proszę, nie będzie dla mnie szkodliwe... Jesteś ojcem, ojcem wszechmogącym i mądrym, tak jak jesteś rĂłwnieĹź nieskończenie dobry i czuły. Przemawiasz do swojego dziecka, tak małego, Ĺźe zaledwie się jąka, a chodzi, gdy podtrzymujesz je Twoją ręką, i mĂłwisz mu: wszystko to, o co Mnie poprosisz, dam ci, bylebyś tylko prosił o to z ufnością. A potem dajesz mu to z wielką łatwością... gdy jego prośby są rozumne, przede wszystkim zaś gdy odpowiadają Twoim pragnieniom, uczuciom, jakie pragniesz w nim widzieć, gdy są zgodne z tym, czego Ty sam pragniesz... Jeśli prosi Cię o rozrywki, ktĂłre mogą mu przynieść zło... odmawiasz mu ich z dobroci względem niego, lecz pocieszasz go, udzielając mu innych słodyczy nie grożących niebezpieczeństwem... i bierzesz go za rękę, by zaprowadzić nie tam, gdzie chce iść, lecz gdzie jest lepiej, by poszedł (Ch. de Foucauld).

O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 120

 

 

» Przypominamy o moĹźliwości bezpłatnej elektronicznej prenumeraty „Czytań na kaĹźdy dzień” – szczegóły na stronie Prenumerata.

» PowrĂłt na stronę główną „Czytań”

 

 

© 1996–2015 www.mateusz.pl

 

(function(i,s,o,g,r,a,m){i['GoogleAnalyticsObject']=r;i[r]=i[r]||function(){ (i[r].q=i[r].q||[]).push(arguments)},i[r].l=1*new Date();a=s.createElement(o), m=s.getElementsByTagName(o)[0];a.async=1;a.src=g;m.parentNode.insertBefore(a,m) })(window,document,'script','//www.google-analytics.com/analytics.js','ga'); ga('create', 'UA-332283-1', 'auto'); ga('send', 'pageview');